رخ گل رنگ تو بس خون که بریزد فردا

نقد را باش، که من می روم از دست امروز

با چنان دانه خالی که تو بر لب زده ای

من بر آنم که ز دامت نتوان جست امروز

دهن تنگ تو بس توبه که بشکست امروز

چشم ترکت همه بر سینه من خواهد زد

هر خدنگی که رها می کنی از شست امروز