هر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس

در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کس

یاد میدار آنکه: هستی هر نفس با دیگری

ای که بی یاد تو هرگز بر نیاوردم نفس

میروی چون شمع و خلقی از پس و پیشت روان