مرا پرسند: کز دانش چه دانی؟

میان نقطه جانم تویی بس

گر از خود دیگری گوید، من از تو

همی گویم، که برهانم تویی بس

چه دانم؟ هر چه میدانم تویی بس

ز گل رویان این عالم که هستند

من آن می جویم و آنم تویی بس