در جهان هم نفسی جز تو ندارد جانم

ای صبا، از من آشفته فلان را میپرس

می نشان جان و دل و آن دل و جان را میپرس

هر نفس میرو و آن جان جهان را میپرس

زلف او را ز رخ او به کناری می کش

غافلش می کن و آن چشم و دهان را میپرس