به چشم من ز هجر آنکه بی ما میبرد خوابش

دمشق فتنه شد بغداد و توفان بلا آبش

مگر باد صبا گوید نشان آتشین رویی

که گه در خاک میجویم نشان و گاه در آبش

کسی را گر به اسبابی و ملکی دسترس باشد