مرا در آتش اندوه در گداز مکش

ز ناز کردن او ناله چیست؟ شرمت باد

ترا که گفت: کزو کام جوی و ناز مکش؟

نسیم باد، بده بوی آن نگار و دگر

ز من به حلقه آن قبله طراز بگوی

که: بیش بر رخم از خون دل تراز مکش

چو بوسه نمی دهی رخ به عاشقان منمای