آن نیستم که دست بدارم ز دامنش

آن کو دلیل گشت دلم را به عشق او

خون من شکسته بیدل به گردنش

گر خون دیدها به گریبان رسد مرا

دانم که باد را بر او خود گذار نیست

ترسم که: آفتاب ببیند ز روزنش

گر جز به دوست باز کند دیده اوحدی