بر زار و عاشق ار بتوان پرده ای بپوش

ای هوشیار، پند مده پر مرا، که من

زان باده خورده ام که نیایم دگر به هوش

ما عاشقیم زار و ز ما پرده بر مدار

زاهد چراست خشک و چنین آبها روان؟

صوفی چراست سرد و چنین بادها به جوش؟

ساقی، میار جز قدح آن شراب صرف