ز خامی بود گر نیایم به جوش

رفیقا، مکن پر نصیحت، که من

ندارم دماغ نصیحت نیوش

مرا آتش عشق در اندرون

مکن دورم از باده خوردن، که باز

مرا تازه عهدیست با می فروش

دو چشم من از عشق او چون پرست