چشم مرا از لبت نیست گزیری که، هست

وصل تو و جان ما یوسف و سیم دغل

زلف تو تن را نوشت سوره نون بر ورق

قد تو دل را نهاد لوح الف در بغل

لعل لبت را شکر، چشم سرم را سبل

فوت نشد نکته ای از کشش و از جسش

با لب و زلف ترا مرتبه عقد و حل