با لب و زلف ترا مرتبه عقد و حل

چشم مرا از لبت نیست گزیری که، هست

لعل لبت را شکر، چشم سرم را سبل

فوت نشد نکته ای از کشش و از جسش

اوحدی از دیر باز فتنه تست، ای غزال

تا نشود ناامید زود نیوش این غزل