بسیار می کشد به زنخدان او دلم

این جرم دیده بود،ندارد گناه دل

دل خسته ام ولی نتوان رفت هر نفس

پیش رخ چو آینه او؟ که: آه دل!

ای سینه، همتی، که نیفتد به چاه دل

ای دیده، مردمی کن و چشمی به راه دار

آخر نه هم به قول تو گم کرده راه دل؟