بار طلب چو بستی، بنشین که خسته گشتم

گر مرد این حدیثی، آندیده بر کن، ای دل

از خلق بی نظیری، گفتی: بیار، گیرم

گر بی نظیر خواهی، به زین نظر کن، ای دل

گر پای خسته گردد رفتن بسر کن، ای دل

در خلوت وصالش روزی که بار یابی

بیچاره اوحدی را آنجا خبر کن، ای دل