گرد این درد مپوی و سخن درد مگوی

بس کن این پرده که بر من بدریدی، ای دل

هر دم از غصه جهانی بفروشی بر ما

سر خود گیر، که ما را نخریدی، ای دل

که ازین باغ بجز درد نچیدی، ای دل

گر ز قدش نتوان جست کنار، از لب او

گوشه ای گیر، که بسیار دویدی، ای دل