گوشه ای گیر، که بسیار دویدی، ای دل

گرد این درد مپوی و سخن درد مگوی

که ازین باغ بجز درد نچیدی، ای دل

گر ز قدش نتوان جست کنار، از لب او

اوحدی در کشد از دست تو دامن روزی

کین فضیحت به سر او تو کشیدی، ای دل