اوحدی در کشد از دست تو دامن روزی

که ازین باغ بجز درد نچیدی، ای دل

گر ز قدش نتوان جست کنار، از لب او

گوشه ای گیر، که بسیار دویدی، ای دل

کین فضیحت به سر او تو کشیدی، ای دل