ناله بلبل مگر نیست به دندان گل؟

خار چمن را بگو: کز سر شاخ درخت

تیغ میفگن، که شد قلعه به فرمان گل

غنچه گریبان خود تا بن دندان درید

دست صبا غنچه را بار دهد بر شجر

تا بنماید به خلق قصه پنهان گل

از سخن اوحدی پرورقی زن، که آن