هر کسی را آبرویی هست و من خاک توام

فارغ از حال دل آشفته زار منی

فتنه خال رخ خوب طربناک توام

بر سر کوی تمنای تو از نزدیک و دور

مار زلفت بر دلم هر لحظه نیشی می زند

شربتی بفرست از آن لعل چو تریاک توام

سرمه سازم دیدهای پاک بین خویش را