همتای بت من به جهان هیچ بتی نیست

با توبه خود باش، که من توبه شکستم

زنار ببندی تو و پس خرقه بپوشی

من خرقه پوشیده به زنار ببستم

هر بت که بدین نقش بود من بپرستم

فردای قیامت که سر از خاک برآرم

جز خاک در او نبود جای نشستم