که ز دیدن تو بی هوش و ز گفتن تو مستم

صنما، به دلنوازی نفسی بگیر دستم

دل من به دام عشق تو کنون فتاد و آنگه

تو در آن، گمان که: من خود ز کمند عشق جستم

دل تنگ خویشتن را به تو می دهم، نگارا