دل من به دام عشق تو کنون فتاد و آنگه

صنما، به دلنوازی نفسی بگیر دستم

که ز دیدن تو بی هوش و ز گفتن تو مستم

تو در آن، گمان که: من خود ز کمند عشق جستم

دل تنگ خویشتن را به تو می دهم، نگارا

بپذیر تحفه من، که عظیم تنگ دستم