بسیار بگردیدم تا راه بوی بردم

هر چند به کوی او دیرست که پی بردم

تا خلق ندانندم وز چشم نرانندم

صد بار سر خود را از رشد به غی بردم

گو: دست فرو شویید از من دو جهان، زیرا