نه چشم و سر بپیچیدی، ز من حالم بپرسیدی

به شرط آنکه از کویت بگویی تا: نرانندم

ز روی همچو ماه خود مده کام دلم هرگز

اگر با دیگری بینی ز روی مهر پیوندم

اگر گوش تو بشنیدی که: چونت آرزومندم؟

نبینی بعد ازین روزی، مرا بی عشق دلسوزی

گذشت آن کز پری رویان فراغت بود یک چندم