اگر گوش تو بشنیدی که: چونت آرزومندم؟

ز روی همچو ماه خود مده کام دلم هرگز

اگر با دیگری بینی ز روی مهر پیوندم

نه چشم و سر بپیچیدی، ز من حالم بپرسیدی

نبینی بعد ازین روزی، مرا بی عشق دلسوزی

گذشت آن کز پری رویان فراغت بود یک چندم

بیاور نای و چنگ و دف، می صافم بنه بر کف