بریزد خون من هر لحظه، پس گوید: وفا بود این

گر ازمن راست می پرسی، به صد چندین سزا بودم

به بالایی چنان دادن دل آشفته را هر دم

ز گمراهیست ورنه من چه مرد این بلا بودم؟

گر این ها را وفا خوانند، پس من بی وفا بودم

مرنجانید، هشیاران، من مست پریشان را

که من پیش از پریشانی هم از جمع شما بودم