من از کجا و غریبی و عاشقی و غم دل؟

که سالهاست که من نیز بی نوای تو بودم

مرا لب تو به دشنام یاد کرد همیشه

جزای آنکه شب و روز در دعای تو بودم

غریب و عاشق و غم خوار از برای تو بودم

هر آنکه سیم سرشکم بدید زود بداند

که این عطای تو باشد، چو من گدای تو بودم