که این عطای تو باشد، چو من گدای تو بودم

من از کجا و غریبی و عاشقی و غم دل؟

غریب و عاشق و غم خوار از برای تو بودم

هر آنکه سیم سرشکم بدید زود بداند

به قول اوحدی از دست داده ام دل، اگر نه

چه مرد چشم خوش و زلف دلربای تو بودم؟