نگاه دار دلم را، که سوختی جگرم

به یک نظر چو ببردی دل زبون ز برم

چرا به دیده رحمت نمی کنی نظرم؟

به تن ز پیش تو دورم، ولی دلم بر تست

روا مدار که: با دشمنان من شب و روز

تو جام بر لب و من بی لب تو جامه درم

بدان صفت زده ای خیمه بر دلم شب و روز