چه جور ازین بتر آخر؟ که از برای یکی

شب فراق به پرسش در آمدی ز درم

کنون ز نیمه ره او نیز باز می گردد

که راه سیل گرفتست از آب چشم ترم

به پیش تیر جفای هزار کس سپرم

دلت ببخشد و بر حال من نبخشی تو

ز آه اوحدی ار بشنوی شبی خبرم