دلت ببخشد و بر حال من نبخشی تو

که راه سیل گرفتست از آب چشم ترم

چه جور ازین بتر آخر؟ که از برای یکی

به پیش تیر جفای هزار کس سپرم

ز آه اوحدی ار بشنوی شبی خبرم