هر شبی پیش خیال تو بمیرم چون شمع

غرضم جمله تو باشی، چو به جایی نگرم

راز عشق تو ببیگانه نمی شاید گفت

اشک با دیده همی گوید و خون با جگرم

تا کند زنده به بوی تو نسیم سحرم

بوی پیراهنت آورد مرا باز پدید

ورنه در پیرهن امروز که دیدی اثرم؟