راز عشق تو ببیگانه نمی شاید گفت

ور بود هم بسر کوی تو باشد سفرم

هیچ جایی ز تو خالی چو نمی شاید دید

غرضم جمله تو باشی، چو به جایی نگرم

اشک با دیده همی گوید و خون با جگرم

هر شبی پیش خیال تو بمیرم چون شمع

تا کند زنده به بوی تو نسیم سحرم