ور بود هم بسر کوی تو باشد سفرم

رشته ای نیست نصیحت، که ببندد پایم

سوزنی نیست ملامت، که بدوزد نظرم

فال می گیرم وزین جا سفری نیست مرا

هیچ جایی ز تو خالی چو نمی شاید دید

غرضم جمله تو باشی، چو به جایی نگرم

راز عشق تو ببیگانه نمی شاید گفت