فال می گیرم وزین جا سفری نیست مرا

مرهمی ساز، که تیر تو گذشت از سپرم

رشته ای نیست نصیحت، که ببندد پایم

سوزنی نیست ملامت، که بدوزد نظرم

ور بود هم بسر کوی تو باشد سفرم

هیچ جایی ز تو خالی چو نمی شاید دید

غرضم جمله تو باشی، چو به جایی نگرم