سوزنی نیست ملامت، که بدوزد نظرم

پیش دل داشته بودم ز صبوری سپری

مرهمی ساز، که تیر تو گذشت از سپرم

رشته ای نیست نصیحت، که ببندد پایم

فال می گیرم وزین جا سفری نیست مرا

ور بود هم بسر کوی تو باشد سفرم

هیچ جایی ز تو خالی چو نمی شاید دید