ز سوز مهر تو آتش در استخوان دارم

ز داغ و درد تو بر جان و دل نشان دارم

خیال روی تو در چشم در فشان دارم

تو آب دیده پیدا بهل، که پوشیده

بپرس ز ابرو و مژگان خویش قصه من

که این جراحت از آن تیر و آن کمان دارم

شدم چو خاک زمین خوار و روی آنم نیست