بپرس ز ابرو و مژگان خویش قصه من

خیال روی تو در چشم در فشان دارم

تو آب دیده پیدا بهل، که پوشیده

ز سوز مهر تو آتش در استخوان دارم

که این جراحت از آن تیر و آن کمان دارم

شدم چو خاک زمین خوار و روی آنم نیست

که از جفای تو دستی بر آسمان دارم