من از آن دوست ترت می دارم

به جفا خونم ازین بیش مریز

که به خون جگرت می دارم

دل ترا دوست تر از جان دارد

سپری شد دلم، از بس که درو

ناوک دل سپرت می دارم

در تو بستم چو کمر دل، گفتی