سپری شد دلم، از بس که درو

که به خون جگرت می دارم

دل ترا دوست تر از جان دارد

من از آن دوست ترت می دارم

ناوک دل سپرت می دارم

در تو بستم چو کمر دل، گفتی

کز میان زودترت می دارم