که عذرم خود ترا گوید که: من روشن تر از روزم

بیار آن، باده، تا دل را به نور او بر افروزم

که بوی دوست می آرد نسیم باد نوروزم

به عشقم سرزنش کردی ،ببین آن روی را امشب

مگو احوال درد من به پیش هر هوسبازی

که جز عاشق نمی داند حکایت های مرموزم

رها کن، تا بمیرد شمع پیش او ز رشک امشب