نگارینا، چه بد کردم؟ که نیک از من شدی غافل

که من چشم از جمال او نمی دانم که: بردوزم

من مفلس نمی خواهم جلوس تخت فیروزه

که از رخسار او، حالی، جلیس بخت پیروزم

نه نیکست این که آزردی به گفتار بد آموزم

من از حیرت نمی دانم حدیث خویشتن گفتن

ز قول اوحدی بشنو سخن های جگر سوزم