خم می گو: سر خود گیر، که من در جوشم

دست عشقت قدحی داد و ببرد از هوشم

بر رخ من در می خانه ببندید امشب

که کسی نیست که: هر روز برد بر دوشم

من که سجاده به می دادم و تسبیح به نقل