ای باد صبح دم، ز سر کوی آن نگار

من سوختم ز پخته و از خام فارغم

کس چون کند ز بهر سرانجام ترک جام؟

جامی بده، که من ز سرانجام فارغم

بویی به من رسان، که ز پیغام فارغم

گر می زند معاینه شمشیر، حاکمست

ور می دهد مکابره دشنام، فارغم