گر می زند معاینه شمشیر، حاکمست

جامی بده، که من ز سرانجام فارغم

ای باد صبح دم، ز سر کوی آن نگار

بویی به من رسان، که ز پیغام فارغم

ور می دهد مکابره دشنام، فارغم

گر اوحدی ز سرزنش عام خسته شد

من خاص دوست گشتم و از عام فارغم