دشمنم باد بدین شیوه که امروز منم

وه! که امروز چه آشفته و بی خویشتنم

شد چو مویی تنم از غصه نادیدن تو

رحمتی کن، که ز هجر تو چو موییست تنم

اثری نیست درین پیرهن از هستی من