که گر با من در آرد سر، کند حالی سلیمانم

دلم بردی و میدانم که: پیش تست و میدانی

تو هم لیکن نمیگویی، که میگویی: نمی دانم

مرا دیوانه میدارد سر زلف پریرویی

ازین اندیشه در دامن کشیدم پای صد نوبت

اگر یاد سر زلفش نمی گیرد گریبانم

نگارینا، چرا کردی تو با همچون منی سختی؟