کسی را بنیز از کسی بیم نه

که ای نامور شاه پیروزگر

جهان ویژه کردنم به دین خدای

به کشور برافگنده سایه همای

به گیتی کسی بی زر و سیم نه

فروزنده گیتی بسان بهشت

جهان گشته آباد و هر جای کشت