فروزنده گیتی بسان بهشت

به کشور برافگنده سایه همای

کسی را بنیز از کسی بیم نه

به گیتی کسی بی زر و سیم نه

جهان گشته آباد و هر جای کشت

سواران جهان را همی داشتند

چو برزیگران تخم می کاشتند