تند من زو روان گردید و قالب جان و پیکر دل

که رای او طلب گارست و روی او نگهبانم

وجودم آن نمی ارزد که: آن بت بر سرم لرزد

دلم زان عشق می ورزد که: دلدارست جانانم

به یک بازیچه زین بهتر چه خواهم شد؟نمیدانم

درین رفتن به همراهی مرا او دست میگیرد

و گر نه پای ره رفتن ندارم هیچ و نتوانم