که رای او طلب گارست و روی او نگهبانم

جهانی در تماشای من و او رفته و آن بت

همی تازد بهر سوی و همی بازد بهرسانم

ازو پی گم کنم هر دم، ولی زودم رسد در پی

وجودم آن نمی ارزد که: آن بت بر سرم لرزد

دلم زان عشق می ورزد که: دلدارست جانانم

تند من زو روان گردید و قالب جان و پیکر دل